Your Psychology

     Ιστότοπος πληροφόρησης για τα νέα ερευνητικά δεδομένα του κλάδου της Ψυχολογίας και της Συμβουλευτικής   -   Χωματίδου Γιούλη 

Τα αγχογόνα γεγονότα σε μια οικογένεια μπορούν να επηρεάσουν ένα παιδί με πολλούς και μοναδικούς τρόπους.

Ωστόσο, κάποιες περιπτώσεις, μπορούν να προκαλέσουν πιο έντονες αντιδράσεις και συνέπειες σε σχέση με κάποιες άλλες. Η παιδική κακοποίηση, είτε είναι σεξουαλική, σωματική ή συναισθηματική, συγκαταλέγεται στις πιο αγχογόνες και πιο άσχημες εμπειρίες για τη ζωή ενός παιδιού.

Οι συνέπειες της άσκησης βίας στα παιδιά είναι πολυδιάστατες και πολυποίκιλες.  Συγκεκριμένα, τα παιδιά είναι πιθανόν να παρουσιάσουν ψυχολογικές διαταραχές, να νιώσουν ενοχές και απόρριψη, να διαπράξουν αξιόποινες πράξεις, αλλά ακόμα και να εγκαταλείψουν την οικογένειά τους. Πολλές έρευνες έχουν αποδείξει ότι υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ των πρώτων εμπειριών βίας που βιώνει κάποιος σαν παιδί και του ψυχολογικού άγχους που αναπτύσσεται στην μετέπειτα ζωή του. Επίσης, ότι υπάρχει σημαντική συνέχεια των ψυχολογικών διαταραχών από την παιδική, στην εφηβική και μετέπειτα στην ενήλικη ζωή. Επιπλέον, έχει αποδειχτεί ότι το πολύ άγχος προέρχεται από το βίωμα αγχογόνων γεγονότων και τραυματικών εμπειριών κατά τα πρώτα χρόνια ζωής.

Από έρευνες που έχουν γίνει με κακοποιημένα παιδιά, έχουν βρεθεί κάποια ενδιαφέροντα αποτελέσματα σχετικά με τις εκπαιδευτικές και γνωστικές συνέπειες της θυματοποίησης. Για παράδειγμα, από ένα δείγμα παιδιών ηλικίας μεταξύ 2 ετών έως 14 που εξετάστηκε, τα οποία είχαν εισαχθεί σε μια ψυχιατρική κλινική, φάνηκε ότι τα σεξουαλικώς κακοποιημένα παιδιά είχαν χαμηλότερα ποσοστά στα τεστ νοημοσύνης. Επιπλέον, περαιτέρω έρευνα έδειξε ότι τα κακοποιημένα παιδιά είχαν λιγότερες σχολικές επιτυχίες και χαμηλότερες γενικά επιδόσεις στο σχολείο, σε σχέση με τα μη κακοποιημένα παιδιά, καθώς επίσης ήταν τρεις φορές πιθανότερο να έχουν βαθμούς κάτω από την βάση, αλλά και σοβαρά µαθησιακά προβλήµατα, διαλείπουσα σχολική φοίτηση και εγκατάλειψη της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Σχετικά με την επίδοση των κακοποιημένων παιδιών σε σταθμισμένα τεστ έχει βρεθεί ότι είναι σημαντικά χαμηλότερη, με μικρότερους βαθμούς ιδιαίτερα στην ανάγνωση και τα μαθηματικά και είναι πιο πιθανό να επαναλάβουν την ίδια τάξη. Θύματα κακοποίησης, έχουν μειωμένη ικανότητα στο διάβασμα, μειωμένη νοητική ικανότητα εν γένει και πάνε λιγότερο συχνά στο σχολείο κατά την εφηβεία, καθώς επίσης και είναι τα παιδιά που αποβάλλονται συχνότερα από τους καθηγητές, με χαμηλό ποσοστό αποφοίτων από το λύκειο.

Όλα τα παραπάνω μειονεκτήματα που σχετίζονται με την ακαδημαϊκή επίδοση και την γνωστική ανάπτυξη και οφείλονται στην κακοποίηση και παραμέληση του παιδιού, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν στο παιδί και κοινωνικά προβλήματα στη μετέπειτα ζωή του.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Αγάθωνος-Γεωργοπούλου, Ε.,  (1993). Οικογένεια, παιδική προστασία, κοινωνική πολιτική. Αθήνα: Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού.

Αγάθωνος-Γεωργοπούλου, Ε., (1998). Οδηγός για την αναγνώριση και αντιμετώπιση της κακοποίησης και παραμέλησης του παιδιού. Αθήνα: Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού. Διαθέσιμο στο http://www.ich-mhsw.gr/uploads/articles/1.pdf

Harrington, R., Fudge, H., Rutter, M., & Pickles, A. (1991). Adult outcomes of childhood and adolescent depression: Links with antisocial disorders. Journal Am. Academy Child Adolescent Psychiatry 30, 434-439.

Macmillan, R. (2001). Violence and the life course: The consequences of victimization for personal and social development. Annual Reviews Sociology, 27, 1-22.

Πιλήσης, Θ. (2010).Η κακοποίηση του παιδιού στην οικογένεια: μια μορφή παραβίασης των δικαιωμάτων του παιδιού. Σύγχρονη κοινωνία, εκπαίδευση και ψυχική υγεία, 308-317.

Wolfe, D., & McIsaac, C. (2011). Distinguishing between poor/dysfunctional parenting and child emotional maltreatment. ChildAbuseandNeglect, 35, 802-81.

Share

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην αντιμετώπιση της δυσλεξίας
Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην αντιμετώπιση της δυσλεξίας
Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 08 Δεκεμβρίου 2014 17:18
Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη διαφοροδιάγνωση της δυσλεξίας
Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στη διαφοροδιάγνωση της δυσλεξίας
Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 08 Δεκεμβρίου 2014 17:17
Το κλινικό προφίλ παιδιών με δυσλεξία
Το κλινικό προφίλ παιδιών με δυσλεξία
Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 08 Δεκεμβρίου 2014 17:15
Παιδική κακοποίηση: Πρόσφατα επιδημιολογικά στοιχεία και αιτιολογικοί παράγοντες
Παιδική κακοποίηση: Πρόσφατα επιδημιολογικά στοιχεία και αιτιολογικοί παράγοντες
Δημοσιεύτηκε: Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014 20:22
Παράγοντες που επηρεάζουν τη σχολική επίδοση των μαθητών
Παράγοντες που επηρεάζουν τη σχολική επίδοση των μαθητών
Δημοσιεύτηκε: Παρασκευή, 05 Σεπτεμβρίου 2014 15:08
Η σχολική επίδοση των μεταναστών μαθητών
Η σχολική επίδοση των μεταναστών μαθητών
Δημοσιεύτηκε: Παρασκευή, 05 Σεπτεμβρίου 2014 14:57
Ηθικά συναισθήματα και εκφοβισμός
Ηθικά συναισθήματα και εκφοβισμός
Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014 18:53
Θεωρία του νου και σχολικός εκφοβισμός
Θεωρία του νου και σχολικός εκφοβισμός
Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014 18:45
Κανονιστικές πεποιθήσεις για την επιθετικότητα και εκδήλωση εκφοβισμού
Κανονιστικές πεποιθήσεις για την επιθετικότητα και εκδήλωση εκφοβισμού
Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014 18:42

ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ

Διαπολιτισμική Συμβουλευτική
Διαπολιτισμική Συμβουλευτική
Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014 01:29

Η διαπολιτισμική ψυχολογία είναι ένας τομέας της ψυχολογίας που ασχολείται με τη συστηματική μελέτη της συμπεριφοράς και των εμπειριών του ατόμου, όπως εμφανίζονται σε διάφορες κοινωνίες, καθώς και με τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζει και επηρεάζεται, αντίστοιχα, από τον πολιτισμό της κοινωνίας στην οποία ζει.

Οικογενειακή-συζυγική Συμβουλευτική
Οικογενειακή-συζυγική Συμβουλευτική
Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014 00:52

Η συμβουλευτική της οικογένειας είναι ο κλάδος εκείνος της συμβουλευτικής που ασχολείται κυρίως με την επίλυση των προβλημάτων που ανακύπτουν από τη συζυγική ή οικογενειακή σχέση.

Συμβουλευτική αποκατάστασης
Συμβουλευτική αποκατάστασης
Δημοσιεύτηκε: Τετάρτη, 09 Ιουλίου 2014 18:28

Με τον όρο αποκατάσταση εννοούμε τη διαδικασία παροχής βοήθειας σ’ έναν άνθρωπο με φυσική μειονεξία ή ψυχική διαταραχή ώστε να συμμετάσχει στην κοινωνία στο μέγιστο δυνατό μέτρο που του επιτρέπουν οι ικανότητες και οι δυνατότητές του.